De GR5... voor mij is het een iconische wandeltocht. Eentje waarvan ik al jaren denk: "Ooit nog eens..." En zoals alle tochten, begint ook deze tocht met een eerste stap. Daarvoor is nu hèt moment: vanwege mijn wat eerder beëindigde tocht in de Pyreneeën - komende zomer verder - heb ik plots een leeg weekje staan.
In Nederland volgt de GR5 het Nederlands Kustpad, van Hoek van Holland naar Bergen op Zoom. Ik neem de bus-trein-metro naar Hoek van Holland, helemaal tot aan het strand. Daar steek ik mijn hand in de Noordzee. Hoe lang zal het duren voordat ik mijn hand in de Middellandse Zee zal steken, aan het einde van deze tocht? Ik ga uit van vijf jaar, dus in 2031.
Langs de Nieuwe Waterweg loop ik naar het oosten, langs museum Atlantikwall en vervolgens door het dorp. Toen vanaf 1966 begonnen werd met het graven van de Nieuwe Waterweg ontstond hier nederzetting 'Oude Hoek', omdat de arbeiders zich hier vestigden, in de nabijheid van hun werk. Tegenwoordig wordt Hoek van Holland bestuurd door een gebiedscommissie van de gemeente Rotterdam, dat Rotterdam 25 kilometer verderop ligt, met de gemeente Maassluis er nog tussen. Dat Rotterdam hier bestuurt, heeft te maken met de strategische ligging van het dorp in relatie tot de Rotterdamse haven.
Bij metrostation Hoek van Holland Haven - hier was ik zopas ook al - loop ik een park in. Het is rustig. Verderop gaat de route een ander park in, het Nieuwlandsepark en nog verderop het Staelduinse Bosch. Het is verrassend rijk aan bomen in deze hoek van Holland, al zijn de kassen van het Westland ook duidelijk aanwezig. Daarna volgt een aantal kilometers langs de Nieuwe Waterweg. De zee- en binnenvaartschepen varen af en aan. In de verte zie ik de stormvloedkering en ook de industrie van Europoort.
Vlak voor Maassluis buigt de route linkaf, een park in. Eindelijk wat anders, al had ik hier - met mijn 30 jaar oude routegidsje 'Deltapad' - niet op gerekend. Het blijkt een flinke ronde rondom Maassluis te worden, met een mooi stuk over een ééntegelig pad door de weilanden - een haas blijft rustig zitten - en daarna door het pittoreske dorp Maasland. Ondertussen maak ik me wel zorgen over de afstand en tijd: het is al bijna 18.00 uur en ik ben nog lang niet in Brielle. Onderweg zijn nergens campings en ik kan niet zo snel een ander geschikt overnachtingsadres vinden. Weer niet goed voorbereid, het is ook altijd hetzelfde...
Ik neem het veer naar Rozenburg en besluit vervolgens de kortste route naar de camping te nemen: recht door Rozenburg, over de bruggen van het Hartel- en Callandkanaal en vervolgens het eiland in het Brielse meer op. Flink doorstappen. Er zijn nog wat vissers en ik kom een paar fietsers tegen. De lol is er inmiddels af. De kilometers lopen op en mijn voeten doen zeer. Om 20.00 uur houd ik nog even twee minuten stil, om te herdenken wie voor mijn vrije leven hier hun leven hebben gegeven.
Op camping 'De Krabbeplaat' zet ik mijn tent op. Op deze camping lijken vooral Oost-Europese arbeidsmigraten hun caravan met voortent te hebben neergezet. Bij een welwillende buurman wissel ik twee 50 centstukken voor een euromunt, zodat ik kan douchen. Zijn caravan en voortent staan volgestouwd met dozen en tassen; de weedlucht komt me tegemoet. Maar fijn dat ik nu kan douchen: dank buurman!
Bij gebrek aan receptie kampeer ik voor het eerst van mijn leven 'zwart'.
Etappe: 35 kilometer, afwisselend verhard en onverhard
Maak jouw eigen website met JouwWeb