Het zit er al weer bijna op; dit wordt de eennalaatste fietsdag. In mijn hoofd ben ik al afscheid aan het nemen van dit fietsavontuur. Helpend daarbij is dat de bezienswaardigheden onderweg in een soort van 'herhaling' vallen: weer een Fahrradkirche, weer een burcht, weer een Gradierwerk.
Vandaag staat er een eenvoudige route op het programma. Ik rijd nog steeds op de Saale Radweg, dus langs de Saale, met druivenranken op de hellingen. In Weiβenfels kom ik (opnieuw) langs een Fahrradkirche. Natuurlijk stap ik weer af en neem een kijkje. Bij deze kerk wordt me echter niet duidelijk waarom dit een 'Fahrradkirche' is, behalve dan dat het kerkje langs de Saale Radweg ligt.
Verderop in Dürrenburg staat (wederom) een imposant Gradierwerk uit de 18e eeuw. Eigenlijk zijn het meerdere Gradierwerke, namelijk vijf stuks, van 12 meter hoog en met een totale lengte van 636 meter. Ik loop een rondje door en langs het Gradierwerk en ga een tijdje in een vochtige kamer zitten om de zuurstofrijke lucht in te ademen.
Die frisse lucht vormt een contrast met de chemische industrie (BASF) bij Leuna, dat een stuk verderop ligt. Niet dat het daar nou zo stinkt, maar de fabriekswolken zullen de lucht vast niet gezonder maken. Bij het stadje Merseburg verlaat ik de Saale om via een eigen route koers te zetten naar Leipzig. Het landschap is inmiddels nagenoeg helemaal vlak. Op deze manier kom ik langzaam in de stemming van terugkeer naar huis.
Onderweg kom ik nog langs twee meren: de Wallendorfer See en de Raβnitzer See. Even overweeg ik te zwemmen, maar de lucht wordt steeds dreigender. Ik besluit gas te geven. Als ik door het gehucht Zweimen kom, kun ik een glimlach niet onderdrukken: zie je wel, niet 'zwemmen', maar 'zweimen'. Bijna droog kom ik aan op de camping van Kleinliebenau.
Etappe: 68 kilometer over vooral landweggetjes, met 154 hoogtemeters
Reactie plaatsen
Reacties